Sonunda Şiiri - Mesut Çakırca

Yıllar
Yıllar öncesinden
Hep iki katlı bir ev
Alt katı kafe
Üst katı yaşam alanın
hayalini kurmuş
Gerçekten de çok istemiştim
Tabi yalnız değil
Bir sevdiğim
Sevgilim olmalıydı yanımda
Ama olmadı
Bu ve bir kaç arayışım
Hayallerin
Zaman zaman yarıda kaldı
Belki de kalmalıydı da
Ve nihayetinde
zamanla
Yaşamının tozlu sayfalarında
Yerini aldı

Bir karavan için
Karavanda yaşam için
Tam yirmi beş yıl
Bıkmadan usanmadan
Çalıştım çabaladım
Muradıma ermiştim aslında
Ama sanırım
Geç
Çok geç kalmışım
Neyseki on yıl
Mevsim mevsim
Kışın soğuğunu
Baharın çiçek açması,aşklarını
Yazın kavurucu sıcağı
Ve
Sonbaharın yalnızlığıyla
Başbaşa kaldım

Artık yaşım geldi altmışına
Elim ayağımı çekmeli
Kendime köşe bucak
Bir yer edinmeliydim aslında
Gene maalesef ki gene
İnsanlardan kaçacak
bir yurt edinmeli
On yıldır doğa ile kucaklaşmamı
Artık
Sonlandıracak noktayı koymalıydım
Ve yaptımda
Hiç beklemediğim bi anda
Balıkesir taşdibi köyünün kenarında
Etrafında bir kaç ahırdan başka
İnsan olmayan
Komik ki
çatısı bile olmayan
Üç odalı
Bir taş ev aldım sonunda
Bahçesinde olmazsa olmaz
meyve ağaçlarının yanına
karavanımı sürekli park edip
Yalnız ama
Muhteşem bir hayata
Yeniden gözlerimi
yaşama açtım
Herkes yaşları altmışken olmuşken
Daha kaç gün,ay,yıl
yaşarımın derdini
hesabını yaparken
Ben
Yeniden gözlerimi yaşama açtım
Sonunda
En sonunda