Açılsın dünya kapıları
İnsanlar geçsin içinden
Kalksın aradan duvarlar
Kapansın kötülüklere
Renkler karışsın birbirine
Ayrılmasın siyah-beyaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne iyi olurdu değil mi, tüm kötülerin ve kötülüklerin sonunun gelmesi?
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta