Sonsuzluğa yolculuk Şiiri - Davut Arkan

Davut Arkan
320

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Sonsuzluğa yolculuk

Ne insanlar tanırdım Bir bir göçüp gittiler
Sığmayan gönüllerde Günden güne bittiler
Onlarında var idi malı mülkü makamı
Dünya serveti için nice gayret ettiler

Kiminin malı mülkü Kiminde makam vardı
Vakit tamam olunca makamlar hep boş kaldı
Dünyada unutulur öleceği insanın
Bunu bilse insanlar ömür boyu ağlardı

Yalnız geldin dünyaya yine yalnız gidersin
Bu yolculuk boyunca herkes murada ersin
öyle bir gündür o gün evlat anadan kaçar
O zor günde herkese Allah kolaylık versin

Şu dünyada son durak Cami ve de musalla
Ordan geriye dönmek Bilesin ki yok asla
Ahiret yolculuğu musalla dan başlıyor
Ömür dediğin nedir gelip geçiyor hızla

Musalla bir kapıdır Ahirete açılan
Görmedim şu ömrümde Dünyada baki kalan
Dünyada ömür denen Yetmiş yada seksen yıl
Nasıl yaşarsan yaşa bilesin dünya yalan

Er kişi niyetine Kılarlar namazını
Son bir defa anarlar Fatihayla adını
Sorarlar razı mısın musalla da olandan
Namazın kılındı mı unuturlar sanını

Musalla dan kabire kısa bir yolculuk var
Açıldı mı mezarın dört gözle seni arar
Defin işlemi biter örterler toprağını
işte orada elbet alınır asıl karar

Okunur yaptıkların Zerre miskal yüzüne
Kimsenin bakmıyorlar Ahiret de gözüne
Her yaptığın yazılı çekilmiş videoya
Yanlış yapanın orda kanmıyorlar sözüne

Kabirde başlayacak Hidayet yada azap
Orada görülecek Şu dünyadaki hesap
Ondan sonra yalnızsın bir sen kendi başına
Sorulan her soruya vereceksin sen cevap

Birkaç gün ağlar sızlar sonrada unuturlar
Herkes bu yolda yolcu kendini avuturlar
Yaşayan için elbet devam ediyor hayat
Zamanla unutulur yaşanan bu acılar

Herkesin bir zamanı var elbet de dolacak
Baharda açan çiçek son baharda solacak
Mevsimler gibi hayat yaz bitince kış gelir
Şu dünyada her canlı elbet bir gün ölecek

Gidende hesap kitap bir mahşeri ıstırap
Kabrinde bir Fatiha kapanır hemen kitap
Seni kabre koyanlar bırakıp da dönerler
Ondan sonra başlıyor asıl ilahi hitap

Senden bahis olunca sızlar burunda direk
Bu hali yaşamayan sızıyı ne bilecek
Ölmeden önce insan ölmeli şu hayat da
Şu dünyada her canlı mutlak bir gün ölecek

Bunu anlamak için önce yaşamak gerek
Yaşayanlar elbet de mahşerde hep gülecek
Azığı hazırlayan acıkmıyor bu yolda
Mahşer için çalışan hep mükafat görecek

Ordan sonrası gerçek Ne yalan var ne hile
Amellerle beraber Gireceksin kabire
Ne anlatırsan anlat almayana hava hoş
Ölüm vaki olunca çırpınışlar beyhude

Kabirde sorgu sual Başlıyor hesap kitap
Dünyada ne yaptıysan Edilir sana hitap
Dünya gibi değildir yorulunca dinlensen
Eğer azığın yoksa ebedi halin bitap

Kabirde bile vardır Torpilin en iyisi
İyi isen dünyada duyulur dostun sesi
Derler ki bu bizimdir hesabı bize ait
Nefesin tüken dimi veriyorlar nefesi

Derler ki bu dünyada sadece kulluk yaptı
Herkes gülüp oynarken O secdede ağladı
Yetimleri gözetir garibi doyururdu
Mazlumun canı yansa yüreğini dağlardı

Dünya ile ahret gündüz ve gece gibi
Hayat bir kuyu sanki görünmez elbet dibi
Mahşer de yok liyakat herkes Allahın kulu
Ayırmazlar elbet de zengin ile garibi

Bu gerçeği bilip de gülenlere şaşarım
Ben ise menzil için bu dünyada yaşarım
Dünya gelip geçici ahret ise sonsuz
Kulluğumu yaparım gerisi Allah kerim

Her kul elbet bu yoldan geçecektir mutlaka
Ya ödül alacaksın yada cezan falaka
Karun gibi servetin namın Süleyman olsa
Kaç yıl yaşarsan yaşa döneceksin Allaha

Şu dünyada her insan bu yola hazırlanır
Ebedi hayat için ne dertlere katlanır
Dünyada ne ektiysen orada biçeceksin
Dünyada dostun kimse orda da hemen tanır

Sonsuzluğa yolculuk diyorlar buna elbet
Her insan yaşayacak kaçınılmaz akıbet
Dünyada her gidişin elbet dönüşü vardır
Biletin kesil dimi kaçınılmaz icabet

Unutma ki serdarım ömür bir gün bitecek
Bu dünyaya gelenler elbet bir gün gidecek
Her insan iyalinin çobanıdır elbet de
inanalar mutlaka muradına erecek

Davut Arkan
Kayıt Tarihi : 28.2.2020 14:47:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Davut Arkan