Sonsuz Yol Şiiri - Emir Kerküklü

Sonsuz yolun kesiştiği o anda,
‎Milyonlarca yüz arasından
‎Gözlerim buldu seni birden.
‎Belki kader yazdı adını yoluma,
‎Ben seni seçtim kalbimin sonsuzluğuna.
‎Sen kal, ben kalayım,
‎Zaman dursun bize dokunmasın
‎Ne bir yarım kalsın söz,
‎Ne bir "elveda" çıksın dilimizden.
‎Rüzgar çekip savursa da yaprağı,
‎Köklerimiz aynı tutsun toprağı.
‎Gençliğim seninle solsun,
‎Yaşlılığım seninle dolsun.
‎Değişmeyen tek şey olsun bu sevgi,
‎Her mevsim aynı sıcaklıkta aksın.
‎Sen benim ilk ve son duraksın,
‎başka hiçbir yol beni yormasın.