Rüyalarımda;
Senin için bestelediğim ve güftesi bana ait olan bir şarkıyı, uzun zamandır büyük bir orkestra ile her gece tekrarlıyorum. Durmadan çalışıyorum… Bir şef edasıyla kollarımı yanlara açıp, ta gözlerinin içine bakıyorum.
…ve sonsuza kadar sürecek olan senfoni başlıyor.
Vurmalı çalgılara işaret ettiğimde kalp atışlarım senin için en derin vuruşlarını yapıyor… Yaylı çalgılara sıra geldiğinde eteklerin havada uçuşuyor… Üflemeli çalgılar da, sanki kokunla bütünleşip kulağıma en hoş ezgileri mırıldanıyorlar. Zor olan da ne biliyor musun? Ne büyük bir orkestrayı idare etmek, ne de gözyaşlarına boğulup hıçkırıklarla ağlamak! .. Ne de bunları ifade etmek. Zor olan; uyandığımda yanımda seni bulamamak.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




çok güzellll kalemine yüreğine sağlık sevgili şair...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta