Sonsuz Rüya Şiiri - Kasım Kobakçı

Mazi-i hayat içinden süzülen efsundu bu,
Ruhun o derin rüyası, bu ne muazzam doku.
*
Bir gülün nefesindeyken uyanıp eski zaman,
Sisli hatıralar çıksın gölgesiyle anbean.
*
Katre-i bahar inince yayılsın serin heves,
Zihnime taşır rüzgârlar uzaklardan bir nefes.
*
Zincir-i hayalat açar başka hisse kapılar,
En ufak bir ıtır ile dilde diner sancılar.
*
Bazen de kırık umudun tüten acı dumanı,
Hatırlatır kalbimizde sızlayan o zamanı.
*
Bu inkıta-yı hüzünle dirilir taze çiçek,
Güneşin altın nuruyla aydınlanır gelecek.
*
Kaçarsın melalin çöken o ağır gölgesinden,
Yeniden doğar kâinat bir reyhan bestesinden.
*
Kadim bir masal okursun yaprakları sararmış,
Anlarsın asırlar boyu o koku hep yaşarmış.
*
Bu deruni tedaiyle aydınlanır iç dünyam,
Kokuların esrarında çözülür sonsuz rüyam.