İnsanın başlangıcı nasıl boşluktaysa
hükümde kendi öz duyuşlarının fiiliyle
bir ifadeye bağlıdır.
İnsan kendini daima en başta bulur en sonda değil.
Sonu içeren daima başlangıç noktasıdır.
Çünkü her insan sonunu düşünmeden yaşamda bir başlangıçtadır.
Oysa asıl son, başlangıcında ötesinde bir başlangıçta yer alır.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta