Sonra mı? geçmedi işte.
vücudumun son hücresine kadar bu acıyı hissetmek inanın umrumda değildi.
asıl içimi acıtan bu acıyı kimseye anlatamayacak kadar kimsesiz olmamdı.
evet yalnızdım, inkar etmenin bir anlamı yoktu.
İşte sonra kimse kalmadı.
Hiç kimse.
Bağırmak için..
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta