06 Ekim 1969- Ankara
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
İnler gönül hicranınla, aşk-ı türabınla yanarım.
İnan bana ey sevgili, daima adınla kanarım.
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




inan bana ey sevgili
daima adınla kanarım
değilse aşk nedir..
allah rahmet eylesin
cennet mekan olsunlar
Öncelikle değerli babanıza rahmetler diliyorum. Şarkı tadında çok anlamlı bir şiir olmuş. Babanızın kalemine ve yüreğine,size de bizlere ulaştırıp paylaşımda bulunduğunuz için teşekkür ederim arkadaşım. sevgiyle...
Demek şair damarını babadan almışsın sevgili kardeşim. Çok genç kaybetmişsin. Başın sağolsun. Mekanı cennet olsun. Çok muhteşem bir şiir. Paylaşımın için çok teşekkürler.
allah rahmet etsin.. saygılar
Mekanı Cennet olsun... Saygılarla...
Sana verebileceğim tek şey
Şu sözdür babacığım
Yokluğunu,
Herzaman onurla hiçbirzaman yıkılmadan
Yüreğimin en derin yerinde
hüzünle taşıyacağım ve ömrümce
Bana öğrettiğin
sevgi, saygı, ve onurla yaşayacağım
Kasım 1983
(Yıllarca hasretini çektiğim canım babam ım anısına)
Fatma Hatun Esen
BENDE 1983 YILINDA YİTİRDİĞİM BABACIĞIMA BU DİZELERİ YAZMIŞTIM...
TÜM DEĞERLİ BABALARIN ANISINA
SAYGIYLA
ALLAH RAHMET EYLESİN RUHLARINA
FATMA HATUN ESEN
BABADAN OĞULA PAHA BİÇİLMEZ BİR ŞİİR. PAYLAŞIMINA SONSUZ TEŞEKKÜRLER ÜSTADIM. BABANIZIN MEKANI CENNET OLSUN. SAYGILAR...
Dalarım rüyalarda o sonsuz umman-ı girdabına
Terk eylerim saadeti, bak ağlarım derd-i yadıma.
İnan bana ey sevgili, daima adınla kanarım. ...beğeniyle okudum...tşk.şairim...
Çok ama çook güzeldi, o kadar zarif yazılmış ki okurken mest olmamak, hayran olmamak elde değil..
Rabbim mekânını cennet eylesin rahmetli babacığınızın.
Çok güzel satırlardı...Naif ruhunu satırlara nakşetmiş sanki...Ruhu şad, mekanı cennet olsun...Saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 54 tane yorum bulunmakta