Yine yalnızım, yürüyorum sonbaharın içinde,
Kayboluyorum,bu kayboluş kendi içimde...
Coşkuyu görüyorum, hissediyorum...
Duygularım gönlümün pencerelerinde...
Göğe doğru martılar denizle yol yapmışlar,
Sonbaharda savrulan yapraklar yollara ihtişam katmışlar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok geniş zamanlı bir son..daracık bir bahar olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta