Yine yalnızım, yürüyorum sonbaharın içinde,
Kayboluyorum,bu kayboluş kendi içimde...
Coşkuyu görüyorum, hissediyorum...
Duygularım gönlümün pencerelerinde...
Göğe doğru martılar denizle yol yapmışlar,
Sonbaharda savrulan yapraklar yollara ihtişam katmışlar...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok geniş zamanlı bir son..daracık bir bahar olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta