Çaresizlik, umutsuzluk ve güçsüzlük,
Ellerinde gamlı mendil ile, bedeni istila edip ölümle
Halaya durduklarında
Ürperdi ürperti enlerin en tepesinde
Dip de neymiş
Kulağın börtü böcek sesine odaklanmışken
Dolandığım yollar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben baykuş,sen ateş böceği gerisi toz toprak...
Usta döktürmüşsün herzamanki gibi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta