Son Volta Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzak diyarlardasın, seni söyler her sözüm,
Yakında olsan eğer, buz tutmazdı bu yüzüm;
*
Karlı bir güzergâhta voltasını alırım,
Yedi yıldan fazladır aynı yolda kalırım.
*
Sen dünyaya yollanan sıradan bir insansın,
Bütün büyük kitaplar yalnız sana adansın;
*
Eksik yaratılmışım, fırtınalı kışında,
Diz çöküp gıpta ettim suretin karşısında.
*
Gözlerin o kadar saf, öyle yeşil bir bahar,
Öpsem dudaklarımda karlı bir orman doğar;
*
Doktorlar astım diyor bu nefes darlığıma,
İlaç yerine resmin çaredir varlığıma.
*
Bir gün geri dönersin, karlar örterken beni...
Bıraktığın avluda boşluk karşılar seni.
*
İncitmeye korktuğun yerlere geleceksin,
Buzun öptüğü bilek izini göreceksin.
*
Ve o günün ardından voltalar kalmayacak,
İnsanlar bir kez olsun seni hiç sormayacak;
*
Çünkü ben son voltayla rüzgarla dolacağım,
Buz tutmuş, çok uzak bir diyarda olacağım...