"SON VEDA"
Bir sabah uyandım sessizlik vardı her yerde,
Rüzgâr bile vazgeçmişti yapraklarını savurmaktan,
Ve ben,alışık olduğum tüm seslerden yoksun,
Sadece hatıraların ağırlığıyla duruyordum.
Sokaklar boştu,evler sessiz,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta