Açıldı akıl peştamal; kayıp olacak elmas, incilerin.
Ne bu hal çeşme i abdest olmuş, emek ömrün.
Lafu güzaf olacak ilmin, unvanın.
Sırtına çatlak mührü vurulur Londra, Paris’ten.
Sarayı hayat yapmışsın, secde mekânlarını.
Cin mi çarptı, felek tersten mi okudu.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta