aşılmaz dağların yolcusu muydu bilemedi
ama yinede vurdu kendini dağlara.
bir gün batımından önce varmaktı umudu
günün yeni doğduğu yerlere.
biliyordu erişilmez ideallerin peşinden koştuğunu
ve razıydı bu yolda tüketmeye ömrünü.
bilmek istemediği tek şey bildikleriydi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta