Zaman, neler sunuyor insana.
Ellerim titrese de, kelimeleri içiyor ruhum, kana kana.
Nasılda seviyor insanlar, o maskeleri,
Maskeler düşünce, çırılçıplak kalıyor ruhları ortada.
Ardı sıra gelense, kendinden utanma vakitleri…
Oysa yalın, olduğun gibi gelebilseydin dünyaya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta