Gün biter gülüşün kalır bende,
Anılar gibi sürüklenir bulutlar,
Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır,
Yarım kalan bir şiir belkide.
Her ayrılık bir hüzün,
Her hüzün bir ömür alıp götürür benden.
Daha kaç ömrüm var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta