Can yakanı ben sanırdım beni yakanın ben olduğumu bilmeden..
Neye ihanet etmişim,kimin kiniyle beslenmişim ki,
Beni yakan hep insanlar olmuş..
Dost,arkadaş,sevgi,aşk bir kibrit kutusu kadarmış ateşimi çıkaracak..
Ve yardım ettiklerim aslında kötülük ettiklerimmiş,
Beni değiştireceğini bilmeden
Ve son yangınmış son olay....
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta