zaman
sessizce akıp gidiyor
gittin gideli
gülmedi yüzüm
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




yalnızlık son nokta değil.!! kendinizin kendinize sıkıca tutunmasıdır ve ne hikmetse herkes yalnızlıktan kaçıyor.Tanrıya has denilsede o zaman nedir yaşadığımız.?
Yalnızlığım...Yalnızlığım...Yalnızlığım...Etrafımda ki yüalerce insan içerisinde ki kalabalık yalnızlığım değil mi? Ben de soruyorum kendime benim içim neyi anlşatmak istiyor diye..işte bunu... Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta