Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet sanki herşey geçmişte güzeldi... malesef çok değişti insanlar... ne itimat ne sevgi ne saygı var artık... teşekkür ederim...
Ne güzel sözler ağzına sağlık evet doğruya doğru hanı o eski dosluklar şimdi artık menfat olmuş insanlarda belki sen ve ben de aynıyız oturup bır yerde dertleşmek bır kahfe içimek neden olmasın olmuyor herkes bir birinden korkuyor kendine iyi bak güzel sözler duydum senden sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta