Ölümün koynunda kalırsa ömür son nefesimsin...
Başlangıçların en sonuncusuydu toprak kokan gözlerin...
Rüzgara karışan kokuna karışırken yüreğim son misafirimsin...
Çaresiz sığınan rüzgar üşütürken yalnızlığımı...
Bir ömürlük anda özlediğimsin
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta