Ölümün koynunda kalırsa ömür son nefesimsin...
Başlangıçların en sonuncusuydu toprak kokan gözlerin...
Rüzgara karışan kokuna karışırken yüreğim son misafirimsin...
Çaresiz sığınan rüzgar üşütürken yalnızlığımı...
Bir ömürlük anda özlediğimsin
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta