Son Mevsim Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir yağmur sonrası, gibiydi sanki
Sen sustun, ben içimden ağladım.
Ne sevinçler kaldı
Ne yarım kalan o içten gülüşler…
Ne de gözlerinde unuttuğum bahar.

Şimdi ne dönüşlerin eskisi gibi yar
Ne beklemek güzel eskisi kadar
Her geçen gün eksiltir biraz daha
Bir zamanlar ömür dediğim, hayat
Şimdi avucumda küçücük bir umut

Mevsimleri unuttum artık sevgilim,
Hangi mevsimde, bilmem ki özüm.
Hangi yaprak ne zaman düşmüş
Ben hâlâ seni bıraktığın yerdeyim,
Çoktan karışmışsın başka mevsime.

Ve şimdi anlıyorum;
Bazı ayrılıklar bitmiyor insanla,
İnan yalnızca insan eksiliyor zamanla…