Son çalan konçerto bu, son dansın son perdesi,
“Ah”la döner o beller Son âhın son sahnesi.
Bir ân ki o son nefes,dönülmez epilepsi.
Ölüme direnişin, ürperten son refleksi.
can hulkeye dayanır hırıltılı nefesi.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




İrfan ile süsleyebilmekte bütün mesele zaten. O zaman gerçek hürriyete kanat çırpılıyor.Kutluyorum Değerli Hanımefendi'yi
İrfân ile süslense, ölüm ne ballı şerbet,
Ölüm ki şeb-i arûz, dünya ne acı gurbet.....!
Yazan gönül sağ olsun... 10 puan +ant. Daima tatlı sonlara, sevinçlere...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta