Son Karga''Şah'' Şiiri - Ali Osman Ünal

Soğuk tene yapıştı atlas
Her memleketimde adın yazar
Korkma üzerime bas
Ez geç parçalansın
Kır dök ne varsa var...
Çatlak yerlerinde tenimin
Durmaz irin
Oluk oluk sızar kan
Ben kör şiirim
Ah bir anlasan
Oku
Buruştur
Yırt at
Ne olmuşsa olmuş bana bu bahar...
Tenimde gizli atlas
Gezdir parmağını
Yerini bul bulabilirsen
Her yerde kendin
Her köşesinde istisnasız sen
Konuş
Susma
Herşey baştan bitmiş zaten..
Bacak bacak üstüne atmasam şimdi
Kıyamet kopar belki
O derece dengeyim ben
Ne demek istediğimi anlarsın sen..
Böl ikiye beni
Çıkar dişle kalbimi
Çenenden aşağı süzülsün
Kanla karışık içimde sana ait sevgi
Çalkala ağzında
Sonra yut beni..
Duyuyor musun
Midende söylediğim
Hazımsızlık türkülerini
Dinle
Nereye kaçsan içindeyim
Kurtulamazsın bir kere bile
Kördüğümüm ben
Mide bulandırırım iğrenç
Nefret verici cümlelerimle
Son lokmanı kemirirsin istemeye istemeye
Dişlerini geçirir
Ölümümü seyredersin
Aynaya bakar gülümsersin kendine
Ve içindeki bana
Sırıtırım kurtuluşun olmaz
Ağlarsın hıncından
Bu işin çaresi yok
Kusmak istersin
Miden bulanmaz
Kaçmak istersin
Beynin çalışmaz
Hava soğur birden
Tenimdeki atlasta yer ararsın
En sıcak iklimlerden
Göçmektedir şehrinin son güzel kuşu
Omzunda bir o kadar çirkin karga
Gülümser sana
Gözlerinde ben
Ağzında peynir
Var mısın tilki olmaya sersem şair
Veziri getirip önüme
Şah dedin yaptıklarıma inat
Kaçacak bir yer yok
Sağım uçurum
Solum doruk
Sen beni yenebileceğini mi sandın
Yetmişlerden kalma moruk
Ben seni içerim yudum yudum
Tek içimliksin anla işte
Zarlarımın kulpu kırık
Tutamazsın elinle
Zar atma sırası bende