Son istasyon Şiiri - Entropisiz Entropisiz

Bir bavul gibi topla kendini
Fazlalıklarını bırak
Seni yaşatacak kadarını al yanına
Sonra açılması, toplanması zor olur

Bir güneş, bir gökyüzü, bir de mavi
Yeter aslında
Yıldızlar olmasa da olur
Gözümüz yükseklerde değil nasılsa

Yanılgısız bir hayat düşlerim içimden
Geçer yine trenler çocuk gözlerimden
Bu son istasyon, gel birlikte dönelim
İstersen o günleri yaşanmamış farz edelim