Hayat devam ediyor,bitince yazarım.
Şimdi düşünüyorum da
Aşkın özü neydi,
Neydi candan öte
Sevmemizi sağlayan?
Her şey bizde başlayıp
Bizde biten bir heves miydi,
Bazen hayalim kadar unuttum seni,
bazen taştın kalbimden.
O kadar seni taşırken hücrelerim,
bir an oluyor
tüm hayal kırıklıklarının üstüne çıkıyorsun.
İşte burada diyor kalbim
Bir gün döneceksin,
Bir gün gittiğin gibi.
Ben kapıyı açacağım,
Sen yüreğini açacaksın.
Ben gözlerine bakacağım,
O kadar derinden bakma gözlerime,
boğulurum İstanbul.
Haliç’e vurur cesedim,
martılar eşliğinde.
Eşkâli bilinmez eşkıya gönlüm,
kaç kaçak sığdırdın ömrüne?
Bakıyorum da bu aralar yoksun,
Gece yılgın, gece suskun, gece yorgun.
Dev uykusunda sanki bir kışsın,
Ay pusmuş, ay üşümüş, ay solgun.
Tüm peri masallarından kovulmuşsun,
Hayat acı, hayat zor, hayat işte… Ne olsun.
Gidersin yıldızları yakarak,
Kursağında kalır yaşamak.
Bir çocuğun elinde oyuncak,
Ağıtlar yakılır yalın ayak.
Su çıplak artık, hava çıplak;
Toprakta ten, ruhta can tutsak.
Gitme, kal; gece düşürsün yıldızlarını.
Bulutsu gözlerde okyanus.
Karanlık sokaklarda karanlık adımlar.
Oysa görmezdi yarasalar,
ama geceyi en iyi onlar bilirdi.
Alacakaranlıkta kuş cıvıltıları,
Gözler kavuşuyordu yollar ayırırken
Ama sorsan onun bile haberi yoktu
İşte böyle zaman akıp giderken
Sonra bir gün ne olduysa
Gözlere hayal kurmak kaldı
Yollara seni uğurlamak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!