Son Deva Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhu yırtan, acı nida,
Koptu telden, koptu veda,
Can bedenden, eder feda,
Sırları taşır, o rüzgar.
*
Dilsiz kaldı, ulu mekan,
Boğazı düğümler, o an,
Damardan çekilir, al kan,
Dağlara çarpan, yankı var.
*
Zihin yıpranır, derinden,
Sarsılır yer, mihverinden,
Alev fışkırır, terinden,
Fırtına büyür sustukça.
*
Öfke taşar, hududundan,
Kül dökülür, bulutundan,
Zehir akar, yudumundan,
En son devadır, haykırmak.