Herkes gibi sıradan olmayı beceremedik.
Keşke sen hep benim suskunluğumdan,
ben de senin inatçılığından dem vursaydık...
Yalnızlığımdan kucaklamasaydın beni.
Aramıza giren; sevginin özü,
sözün azı olsaydı...
Ölçmek zorunda kalmasaydım
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Ara sıra kitabın takılıyor gözüme:
O an içim burkuluyor...
Dikiz aynasından seni izlemek gibi
ama göz göze gelememek gibi...
Her şeye geç kaldığım yerdeyim şu an.
Bu mu gün ışığı?
Bu mu aydınlık?
Yüreğinize duygunuza sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta