Çok yorgunum ve de kızgınım..
Hayatın acımasızlığı ile kavgalıyım,
Hayata aldananlarla hasımım,
Hayata yenik düşenlere acıyorum..
Aradığını bulanlara imreniyorum..
Kendime kızıyorum..
Hayata aldandığım için..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Hayat bir “şimendifer” ise…
Ölüm gerçekten bir şeb-i aruz ise…
Sonsuz bir huzur-u daimi ise…
Sermedi manzaraları görmeye açılan bir yol ise…
Sevgiliyle sonsuz bir halvet ise…
Yumurtadaki civcive dışarıda dünya var denilse inanmaması gibi…
Belki görmüyoruz ama mutlak anlamda istenecek bir şey olsa gerek…
Tabi her geçiş sancılı ve kırılgan
Ama belki de tatlı bir hatıra olarak kalacak tıpkı sancılar içinde doğmamız gibi…
Herşey gönlünüzce ve kolayca olsun
Güzel konu
Güzel serzenişler
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta