Yine bir Eylül akşamı.
Soğuk bir rüzgar esiyor,
Pencerenin kenarından yüzüme.
İçim ürperiyor.
Kalbim son çeyreğe
Girmiş bulunmakta.
Dışarıda cıvıl cıvıl bir dünya.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Eylül..Namı değer hüzün...Ölüm herkesin başında...
Allah gecinden versin ozan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta