Siyah beyaz hatırlıyorum sizi.
Kimileriniz başka başka şehirlerde,
Kiminizin parmağında yüzük.
Şimdi yargılıyorum kendimi,
Tanıklarım küllüklerde
Sönmüş…
Ve bir sabah namazına müteakip asıyorum sizi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta