Sen, fırtınada bile dalını kırmayan çınar,
Her düşen yaprağı yeniden hayata bağlayan…
Ben, gölgeni bile kıskanan o rüzgâr,
Şimdi senden istiyorum, son bir şans ver bana.
Varlığın, en karanlık gecemde güneş,
Duruşun, en ağır yükü kaldıran heves.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta