Yokluğunu bile değişmem başkasıyla mutluluğa,
Adını anmak yetiyor hayata tutunmama.
Herkes “alışırsın” diyordu, yalanmış hepsi,
İnsan en çok gidenin boşluğuna alışamıyor aslında.
Yastığın diğer tarafı hâlâ soğuk,
Dokunmaya elim gitmiyor,
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta