Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kutlarım sizi birkaç kelimede öğrendik sayenizde unutmasam tabiÇok güzel bir şiir tebrik ederim.
Senit uğgasına annelerimiz (urva) derlerdi yufaka ekmek açarkenğ yazraken urvayı hamur yumaklarının üstüne döker oklava ila hamuru yazarlardı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta