Ne hayaller kurarım, pencerene bakarken
Hiç mi acımıyorsun, o kapıyı kaparken…
Bilmezmisin eserin, yılların yorgunluğu,
Al sinene sar beni, buralardan kaçarken.
Balkonundan gülümser, bir lale bir şakayık
Gözyaşının tuzuyla, nasıl kalırım ayık…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




ne güzel bir şiirdi can
Kim istemez sevdiğiyle dönüşsüz sefere çıkmayı. Sadece iki sevgili...
Dönüşü olmamalı, çıktığımız seferin
Kaptanlık sana layık, ben sevdalı neferin
“Haydi be Yürek Yağmur, bak anafor…” de bana
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta