Soma 301 Şiiri - Oğuzhan Özbek

Girmişler siyah inci ocağına,
Uzanmışlar analarının kucağına.
Sen otururken sobanın sıcağına,
Soma’da karardı nice ocaklar...

Sabah akşam demez de çalışır,
Evladı için gecesi gündüzüne karışır.
Şimdi varıp En Sevgili’ye kavuşur,
Soma’da karardı nice ocaklar...

Yakılır ardından nice ağıtlar,
Ağlar evladına analar babalar.
Her kelamda akar gözden yaşlar,
Soma’da karardı nice ocaklar...

Meczup dilinden acıklı sözler,
Süzer uzakları yorgundur gözler.
Anlatır alnındaki derin çizgiler,
Soma’da karardı nice ocaklar...