Dertli Bülbül Şiiri - Oğuzhan Özbek

Gönlümün toprağında yetişen gonca gülüm,
Senin aşkınla yanıp tutuşan bir bülbülüm.
Dök o dikenlerini, geleyim ben yanına,
Ya da sapla onları kalbimin otağına...

Tek kelamınla koşup geleyim yanına,
İçime çekip de koklayayım doya doya.
Sensiz geçen her anın acısı yetti cana,
Dertli bülbül gibi ötüp de durdum...

Yeter artık bitsin bu çekilen hasretlik,
Edeple sevdik de uzaktan kaybettik.
Mesafeler koydun felek, sana biz ne ettik?
Dertli bülbül gibi ötüp de durdum...

Meczup der ki: Dertliyim, kederliyim,
Suretine değil siretine aşık divaneyim
İlahi aşk için nurunu isteyen biçareyim
Dertli bülbül gibi ötüp de durdum...