Sol Yanımda Kal Şiiri - Nimet Öner

Sol Yanımda Kal

Hayat bu.
Karşımıza ne çıkarır bilinmez.
Akıbeti herkes bilir,
hangi yüzle geleceği bilinmez.
Hangi sabahın son sabah, hangi vedanın son veda, hangi bakışın son bakış olacağını
Kim bilebilir.
O yüzden,
sen hep kal.
Sol yanımda kal.
Öyle kabuslu bir geceden sonra gördüğüm ilk güzel rüya gibi.
Öyle bitmek bilmeyen karanlıklardan sonra ufukta beliren ilk ışık gibi.
Öyle uzun bir yolculuktan sonra kapısını açtığım evim gibi.
Yorgunluğumu bıraktığım, sessizliğime tutunduğum, kendime döndüğüm yer gibi.
Sen hep burada kal.
Sol yanımda kal.
Bir kalp yalnız sevinçle atmaz
Biraz ağrıyla, biraz özlemle, biraz korkuyla, biraz umutla atar.
Sen kalbimin ağrısı da ol.
Sancısı da.
Öyle ki, yaşadığımı hatırlat
Özlemlerin sevgimizi.
Yaraların insan olduğumuzu hatırlattığı gibi.
Her yaranın bir
Dermanı olduğunu da hatırlat.
Başımı yasladığım düşünce.
İçimdeki fırtınaları susturan ses.
Yorulduğumda eve çağıran ışık ol.
Zehir ol.
Kanıma karış.
Damarlarımda dolaş.
Benden ayrı bir şey olmaktan çık.
Bir gül kokusu gibi sin üzerime.
Bir türkü gibi yerleş hafızama.
Bir dua gibi kal dilimde.
Hayatın ne getireceğini bilmiyorum.
Yarın hangi kapıyı açacağını,
hangi yolu göstereceğini,
hangi ayrılığı,
hangi kavuşmayı hazırladığını da bilmiyorum.
bildiğim bir şey var
Dünya döndükçe,
mevsimler değiştikçe,
saçlarıma biraz daha kış düştükçe,
ömrüm biraz daha akşama yaklaştıkça,
Yüreğim sabahın ilk ışıklarını yansıtır gözlerine.
isimler unutulsa, yollar değişse, şehirler uzaklaşsa da,
Seni ve sana dair hiç bir şeyi unutmayacağım.
Bir bakışın içime bıraktığı sükûneti.
Bir gülüşün en zor günümü nasıl aydınlattığını.
Bir sesin, kalabalıkların arasından beni nasıl bulduğunu.
Belki bir gün aynı gökyüzüne başka şehirlerden bakacağız.
Belki aynı yağmur ayrı ayrı pencerelere vuracak.
Belki hayat, ikimizi başka hikâyelerin içine çağıracak.
Kim bilir?.
Gidince gidilmediğini,
Biti deyince bitmediğini ikimiz de biliyoruz.
Bir kandilin camında kalan ışık gibi,
bir kitabın arasında unutulmuş çiçek gibi,
eski bir türkünün en sevdiğin yerinde duran mısra gibi,
kalır her şey bırakıldığı yerde
Sen,
ister yakın ol, ister uzak,
ister sesin gelsin, ister sessizliğin,
hep bende yaşayacaksın.
Artık sol yanımda değil.
Yüreğimin bütün odalarındasın.
İnsan en çok yanında kalanları değil,
içinde kalanları taşır.
Bu yüzden,
Sen hep kal.
Yanımda kalmasan da,
Aklımda kal.
Saklımda kal.
Sol yanımda kal.
Sabahın ilk ışığı gibi, akşamın son duası gibi.
Kalabalıkların içinde ansızın aklıma düşen bir tebessüm gibi.
Yolumu kaybettiğimde içimde yanan bir ışık gibi.
Sen hep kal.
Adın dudaklarıma gelmese de, hatıran kalbimde dolaşsın.
Sesin kulağıma ulaşmasa da, sıcaklığın içimde yaşasın.
Yakınımda olsan da, uzağımda kalsan da,
sen hep kal.
İsterse vakit ömrün akşamına varsın,
saçlarıma karlar yağsın
dünya değişsin,
mevsimler geçsin,
bir sevdanın en güzel hâli gibi,
yüreğimde kal.
Yanımda kal.
Aklımda kal.
Saklımda kal.

Azra Nimet Öner