Sol Yanım Şiiri - Suatt Kayiss

SOL YANIM
Soğuk sabahların ayazında yürürken,
Ben hep seninle yürüdüm aklımda...
Kimi zaman bir resminle, kimi zaman hayalinle el ele;
Biraz buruk, biraz eksik...
Sol yanım, ben seni çok sevdim.
Hani soruyorsun ya: "Beni ne kadar sevdin?" diye,
İnan, bunu anlatacak tek bir cümle yok bende.
Ben senin en çok gözlerini sevdim mesela;
Manası içime işleyen o derin bakışlarında...
Hırçın Karadeniz’in kıyıya vuran dalgaları gibi,
Büyüdükçe büyüdün içimde.
Sol yanım, ben seni çok sevdim.
Bir çiçeğin üzerindeki berrak çiğ damlasında,
Sisli bir uçurumun tam kenarında,
Umuda ışık olan dolunayın azabında...
Sahiplenerek, bile isteye, canımdan öte sevdim.
Sol yanım, ben seni çok sevdim.
Olmazsa olmazların ortasında, hesapsızca...
Yeter ki bir tek gülüşünü göreyim umuduyla.
Siyahın yanına en çok yakışan o beyazın içinde,
Gölgelere inat, yarınsız sevdim...
Sol yanım, ben seni çok sevdim.

Arazda kalan soğuk sabahlar boyunca
Zihnimde adımladım seninle...
Bazen bir vesikalık fotoğrafla, bazen hayalinle el ele;
Biraz buruk, biraz hep eksik...
Sol yanım, ben seni çok sevdim.
"Ne kadar sevdin?" diye soruyorsun ya hani,
İnan, bu sevgiyi sığdıracak bir alfabe yok bende.
Ben senin gözlerinde buldum kendimi;
Ruhuma işleyen o derin, sessiz bakışlarında...
Hırçın Karadeniz’in kayalara çarpan hırsı gibi,
Büyüdün, çoğaldın bende.
Sol yanım, ben seni çok sevdim.
Şafağın çiğ damlasında,
Sisle kaplı bir uçurumun en tehlikeli kıyısında,
Umuda pencereler açan dolunay karanlığında;
Bile isteye, adanarak, yürekten sevdim.
Sol yanım, ben seni çok sevdim.
Çaresiz "olmaz"ların tam ortasında, hesapsızca...
Sırf o tek gülüşünün aydınlığını görmek umuduyla.
Siyahın bağrında parıldayan o ak beyaz gibi,
Tüm gölgelere inat, hesapsız ve yarınsız sevdim...
Sol yanım, ben seni çok sevdim.