Sol Yanım Şiiri - Fevzi Ögrenmis

SOL YANIMDAKİ ATEŞ
Bu ateşi sen koydun
sol yanıma…
Bir kıvılcım sandım önce,
geçer dedim,
zamanla küle döner,
unutulur sandım.
Oysa sen
öyle bir ateş bıraktın ki içime,
ne yağmur söndürüyor,
ne gecenin ayazı…
Şimdi ne yapsam,
nasıl söndürsem
bu ateşi?
Denizlere dalsam diyorum,
mavinin en derinine…
Vurgun yesem,
serin sularda kaybolsam,
belki söner mi
sol yanımdaki ateş?
Belki dalgalar alır
senden kalan izleri,
belki tuzlu sular
yüreğimdeki yangını susturur.
Ama biliyorum sevgili,
ben denize değil,
senin sevdanın içine
düşmüşüm.
Ne kadar derine dalsam
o kadar sana çıkıyor yolum.
Kaçmaya çalıştıkça
adın geliyor aklıma,
susmaya çalıştıkça
sesin doluyor içime.
Sen bu ateşi
öyle bir bıraktın ki bana,
sanki yüreğimin tam ortasına
bir güneş doğdu.
Şimdi söyle sevgili,
ben bu ateşi
nasıl söndüreyim?
Sen yaktın…
Sen büyüttün…
Sen bıraktın bu yangını
sol yanımda.
Eğer söndürmeyeceksen
bari dokunma ateşime.
Bırak yansın…
Çünkü bazı ateşler
öldürmez insanı;
yaşadığını hatırlatır.
Ve ben,
senin bıraktığın bu ateşle
hâlâ seni seviyorum.
Fevzi Öğrenmiş
19.09.2026