Sol Yanım Şiiri - Can Elif

Beni sol yanına gömdüysen,
orada biraz da beni özle…
Ben seni her sustuğum yerde
sessizce özledim.

Adını anmasam da
içimden geçtiğin günler oldu.
Bir şarkıda, bir kokuda,
akşamın sessizliğinde
hep sana rastladım.

Senden kalan bir gül kurusu varsa,
ben onun kokusunu hâlâ unutmadım.
Belki ellerimde değilsin artık,
ama özlemin
ellerim kadar yakın bana.

“Sen hangi yürekte açarsın?” diyorsun…
Belki hiçbirinde.
Ama bil ki
benim yüreğimde hâlâ
sana ayrılmış bir yer var.

Ne seni unutabildim,
ne de seni beklemekten vazgeçebildim.
Bazen sadece
bir anlığına dönersin sanıyorum…
Sonra yokluğunu hatırlayıp
sessizce seni özlüyorum.

Sen beni gömdüğünü sanmışsın,
oysa ben hâlâ
sana söyleyemediğim sözlerin
arasında yaşıyorum.

Keşke bazı özlemler
bir sarılmayla geçseydi…
Keşke insan
özlediğine bir kez daha
dokunabilseydi.

Ama şimdi
sana uzaktan bakar gibi
hatırlıyorum seni.

Ve bil ki;
seni unutmadım…
Sadece yokluğuna
sessizce alışamıyorum öğrendim.

Yine de bazı geceler
kalbim seni arıyor.
Ben hiçbir şey söylemeden
içimden bir tek şey geçiyor:

“Keşke şimdi burada olsaydın…”