Bir sokak lambası şahit yalnız gecelere
Kaldırımlar ve yağmur sessizliği izliyorlar
Elimde şişeyle meydan okuyorum alemlere
Bir an Sokrates oluyorum, fazla düşünme diyorlar.
Şişeden iki göz bedenimi süzüyordu
Sanki senin gözlerini anımsıyordum
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




This conversation is captivating, but the unspoken desires are even more thrilling. Can we explore them with honesty and a willingness to be vulnerable?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta