Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bazen nesnelere saklasakta duyguları ben anlattım sen anla dercesine gelir kelimeler...yürek sığmaz kalemin küçücük bedenine...kurşun iz bırakırken dizelere... böyle bırakır yüreğinden gecenleri... usulca, anla işte!..
güzeldi arkadaşım.ben beğendim.kalemin daim olsun...
Aydan Küllüce
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta