her sabah saat sekiz ellide,
yokuşun başında göründüğünde,
sokağın bütün kızları cama çıkar,
saksıdaki menekselerden en az biri saksısıyla beraber asfaltı boylardı.
mahalledeki tek bakkalın kısa boylu karakuru oğlu ve aynı zamanda cırağı soner,
katıksız bir kıskançlıkla onu izler,
ne zaman fatoş un evinin önüne gelse,aksi düşünülemezdi ya fatoş ta camdaysa,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta