Yol alıp götürdü beni,
Ağır aksak tek vücut bir amca geçti yanımdan.
Biri işaret parmağını uzattı
"Çek şu arabayı, çocuk geçecek o taraftan" der gibi.
İki arkadaş ya da abla kardeş dokundu tezgahtaki karpuzlara,
İndi kalktı, indi kalktı vinç, yolun karşısına geçti şapkalı beyamca.
Yeleğini ilikledi tezgahtaki manav hafifçe titreyerek,
Yak bir sigara, yakmadan üfleyerek...
Ne caddede giden motosikleti ne de dönünce korna basan kamyonu gördüm.
Bir bisikletli durdu, tezgahtar kız seslendi: "Buyurun!"
Bastonun tiz sesi sürünerek seslendi kaldırımda.
Girdi çıktı, girdi çıktı insanlar zamansız,
Güneş saklambaç oynadı bulutlarla.
Susmadı durmadı, şu vinç vızır vızır araçlarla...
Anladım ki kaldırım taşlarının kulaklarında tıkaç var.
Erkan Arslan - 01-10-2026
Erkan ArslanKayıt Tarihi : 1.10.2026 12:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!