Düşünceler, zihnimde boşalttılar bavullarını,
Astılar giysilerini, kurdular sofralarını.
Başladılar doyumsuz sohbetlerine sıradan.
-Şey, birden terkedilmek, fırlatılıp atılmak,
-Biliyormusunuz; benim hala umudum var,
-İtiraf ettiğimden daha kötüyüm çocuklar,
-Diyorsun ki; ben değiştim, affedebilirmisin?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta