Hanginiz ilgilendiniz yüreğimle,dokunmadınız ellerinizle bile.
Yapayalnız bıraktınız beni.
Duygularımı kaybettim,sözlerimi tükettim.
Kan damlayan yüreğimdeki yama üzerine yama vurduğum umutlarıma sarıldım.
Yalnızdım.
Şimdi kalkmış hesap soruyorsunuz!
Bu halin nedir diye utan diyorsunuz.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Utanma duygusu olanlar utanır...hesap sorabilen nasık bir cevap önceden alacağını düşünmelidir...saygılarımla şiirinizi kutluyorum..Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta