Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
siyah kazaklı çok çocuk olduk, ne yazık ki ne çoktuk, çokuz, çoksun, ama ben gibi sen de yoklukta çoksun yan, sen diye yoksun, evet yokuz, çokuz, bulandık, bulanıkız, bunaldık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta