Gördüm dünya olmuş kaç bucak;
sevdim, ki bir hayattan böyle kaçılır ancak.
Söylenen sözleri evine götüren de var;
insanda gördüm nisyan da, güya müslümanlar kardeş olacak.
Yarına yok bir selamım, dünde bıraktıklarımadır nazım;
kelamımda arama mana, sende yoksa şiir-i sazım.
Bendeki bir haylaz yürektir, bilmem kaç kişiye denktir;
sanma beni aşığım diye deli, seven sevdiğini öldürmekle mükelleftir.
Beni yâr unutsa dağlara, taşlara darılırdım;
şimdi ise hasretim o kırlara bir ömür sermeye.
Sahi, gelmeyecek mi o eski günler geriye?
Düşün ki beni, şerrinde hayır aradıklarım unuttu.
Biz de kavuşmayalım, ne çıkar?
Şiirlerim bana bir ömür yadigâr.
Sözlerimden sen bir maşuğun aptallığını çıkar;
ben de olmasam bu dünyaya kim sayfalar saçar?
Şimdi değil ne yeri ne zamanı,
sanmasak da dilimiz hep ilzamlı.
Sorma bana artık "Gelecek seneye infaz var mı?
Yârin gözleriyle müebbet hayalleri kurmalı.
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
2025




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!