02.12.2002 Hüdavendigar Vilayeti
Gök gürlesin, yer yarılsın, sandık sandık dert; keder hüzne karılsın.
Karılsın, yaksın o kaynar çorba öz benliği.
Aşsın zihindeki ol korku perdeyi.
Bilsin ol ruh değildir beden ondan geriye.
Bir nen görmez beden gitse de yansa da çürüse de.
Yavaş yavaş başlar diriliş, doğar Tuğrul gibi küllerinden.
Diler yine sevmek, görmek, dinlemek ve anlamak.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta